Özgürlük

Bakma özgürlük dediğime. Sınavlar geldi geçti fakat hayatımdaki belirsizlikler halen devam ediyor. Yaşamımın bundan sonraki sürecini hukuk, iktisat veya muhasebeden yaptığım netlere bağlı olduğunu düşünmek ve bu acı gerçeği kanıksaya kanıksaya öğrenmek bu adama şu yaşında o kadar çok ağır geliyorki. Hayatımın zaten sınav olduğunu idrak etmenin rahatlığıyla girdiğim her sınavda belki rahatlıktan belki umuttandır bilinmez yaşama kaldığım yerden, debelendiğim soruları arkamda bırakıp yeni güne uyanmayı becerebiliyorum.

Belirsizlikler sırtımdaki kamburu ağırlaştıkça geçen her yeni günden aldığım marjinal fayda (sanki teoriyi doğrularcasına) azalıyor. Bu belirsizlik gün geçtikçe ketümleştirecek beni tek korkum dile getirebildiğim bu olmalı. Şarkılar tüm acımasızlığı ile gönlümün bam teline dokundukça ritmin durumuna göre ya umut dolu oluyorum ya koca bir pesimistin kılığına bürünüyorum. Ne kadar zormuş herşeyi yapabilme isteği. Ne kadar zormuş istediklerini yapamamak. Ne kadar zormuş bu hayat. Bree hayat…

Etiketler: , , , ,

Benzer Yazılar

Yazar:
Önceki Yazılar Sonraki Yazılar

Yorumlar

    • erdem
    • 30/05/2009
    Cevapla

    tam bir saattir yazdıklarını , karalamalarını okuyorum kardeşim… hem geçmişi hatırlamak, hem kaçırdıklarımı bulup okumaktı isteğim ama okudukça dertlendim, efkarlandım, hüzünlendim… en sona kalan karalaman bu oldu ama tamda hayatımdaki en önemli sınavlara girmek üzereyken bu karalamayı okuyunca, biriken bütün efkarımın üzerine tuz biber oldu, taaa derinlerden gelen bir offff çektim… şimdi o offf la, son sözlerimi yazıyorum buraya…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0 paylaşım